Er is onrust in mijn gezin over geld. Wat kan ik er aan doen?

Er is onrust in mijn gezin over geld. Wat kan ik er aan doen?

Er is onrust in mijn gezin over geld. Wat kan ik er aan doen?

Ze is moeder van drie kinderen, ze weet en voelt dat zij en haar man het goed hebben. En dan is er een moment waarop ze voelt dat ze het fijner kunnen hebben.

Voel jij dat jullie het samen fijner kunnen hebben? Lees het hele verhaal. 

“Ga je mee Sjors?” schreeuwt ze over haar linkerschouder. Haar rechter arm is om Jan Jaap heen geslagen. Het was een heerlijke ochtend in de pluktuin. De twee meiden rennen voor hun uit met zakjes vol aardbeien, frambozen en abrikozen. Maar waar blijft Sjors nou? Ze draait zich om naar links en laat daarbij Jan Jaap los. Ze ziet Sjors op een bankje klimmen. Blijkbaar heeft hij niet door dat het gezin al op weg is naar de auto. Wat zijn ze  toch blij met dat heerlijke ventje. Wat een zegen om na twee dochters ook nog zo’n mannetje te krijgen. Eigenzinnig en eigenwijs als hij is. Hij is net zelf met handjes en knietjes op het houten bankje geklommen als ze besluit naar hem toe te lopen. “Kom we gaan!’ Jan Jaap en de meiden zitten, als ze met Sjors op haar linker heup aan komt lopen, al in hun oude bak. Een kleine Peugeot. Zo’n 306. Van zo’n 17 jaar oud. Ze hebben het er deze vakantie constant over, dat het tijd wordt om meer op te bouwen samen.

Jan Jaap praat daar trouwens niet graag en niet voluit over. Hij wordt er narrig van. Dan praat hij in halve zinnen, mompelt hij en doet ondertussen andere dingen. Dat is altijd zo geweest. Als het over werken en geld verdienen gaat is het altijd heel moeizaam en lastig. Zo gaat het al zo’n tien jaar. Ze praten er niet echt over. “we redden het wel” is de standaard zin geworden die ze erover wisselen met elkaar. En dat is ook zo. Maand na maand redden ze het wel. Maar mijn God, hun oudste wordt nu al bijna 10 jaar. Ze wordt zich steeds bewuster van de omstandigheden in hun gezin. Straks kent ze in haar jeugd alleen maar schaarste en te kort. Juist terwijl ze haar wil bijbrengen; dat er overvloed is op aarde. Ze wil haar leren dat alles mogelijk is. Ze wil haar leren dat ze alles wat ze wil kan creëren in het leven. “Ik geloof nog steeds dat, dat kan”, mompelt ze in zichzelf. Ze denkt aan het stoffen hartje wat thuis naast haar bed hangt met de tekst; “Believe the heart can do anything”.

Jeetje wat wordt dat jochie al zwaar. “Ik kan je haast niet meer tillen, hoor” Zegt ze terwijl ze hem een kus op zijn wang geeft. O, wat houdt ze van dit jochie en van de rest daar, in de auto. Van Jan Jaap is ze in die 15 jaar alleen meer gaan houden.

Opeens net voordat ze straat naar de auto wil oversteken zoeven er zo’n 10 fietsers voorbij. Ze houdt haar pas in en kijkt hen na. Allemaal jonge meiden. De ene nog mooier dan de ander. In hippe kleren. Ze kan het niet helpen. Ze moet even naar hen kijken. Ze zetten hun fietsen neer. Ze lachen en praten enthousiast. Ze blijven bij de geparkeerde fietsen staan en overleggen over aan welke fietsen er een extra hangslot moet. Ze schat ze zo’n jaar of 20. De wereld ligt nog aan hun voeten. Zij kwam op die leeftijd Jan Jaap tegen. Hij was knap, sterk en innemend. Al vanaf het eerste moment was ze helemaal into him. En het werd na mate ze hem meer leerde kennen alleen maar meer. Hij bleek uit zo’n goed milieu te komen wat voor haar echt totaal onbekend was. Hij had succes in zijn werk en was aandachtig naar haar toe. Híj was het, die haar al in die eerste weken duidelijk maakte dat alles mogelijk is. Dat ze zich geen zorgen hoef te maken over de toekomst omdat de wereld aan haar voeten lag. Ze voelde toen een rust en veiligheid die ze nog nooit had gevoeld.

Zonder dat ze het door heeft zet ze Sjors op de grond die onmiddellijk gaat liggen en begint te krijsen. Een onrustig gevoel borrelt op in haar maag. Ze pakt haar kleuter snel weer op en rent naar de auto. Ze rukt de achterportier open en duwt Sjors in zijn stoel. Na wat gesjor met de z’n gordels, stapt ze zelf voorin de auto waarna Jan Jaap direct gas geeft. Sjors gilt door. Met een zucht klikt ze haar gordel vast. En in het moment dat ze het neemt, spreekt ze haar besluit uit:

 

“Als we terug zijn van vakantie ga ik dat iets doen bij dat 
Energiek Door Ouderschap,waar Carola over vertelde. 
Ik wil onderzoeken waar ons gedoe en onze onrust 
van de laatste jaren vandaan komt, ik wil het gewoon fijner 
hebben met elkaar! Ik geloof dat dat kan”

 

Voel jij ook zo’n besluit in jezelf opborrelen? Wacht niet tot in de zomervakantie! Doe het nu! De lente biedt ook een nieuw begin.

 

Neem contact met mij op e-mail: loes@fluisterhuis.nl of bel: 06 46 23 11 76.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *